เรื่องแมว…เรื่องยาว (3)

ตราบใดที่เรายังเลี้ยงแมว เราก็ต้องเป็นทาสแมว

ก้าง ตอนนี้เป็น บู๋บี๋

ก้าง ตอนนี้เป็น บู๋บี๋

บู๋บี๋ (สะกดด้วยไม้จัตวา) ตัวผู้สีดำขาว ตอนนี้เป็นแมวตัวโปรดของบ้าน อันที่จริงบ้านก็มีเราอยู่คนเดียวแหละ นิสัยเฉย ๆ จัดท่าทางอะไรก็นอนเฉยอยู่ท่านั้น ไม่ดิ้น ไม่บ่น ไม่ร้องมาก ไม่รู้ว่าฉลาดหรือไม่ฉลาด แต่ชอบกินปลาเส้น เพราะตอนที่มันป่วยมันได้ปลาเส้นนี่แหละช่วยชีวิต

บู๋บี๋ตอนไปหาหมอใช้ชื่อเดิมคือ ก้าง พี่น้องของมันที่ตายอีก 2 ตัว ก็ตั้งชื่อไว้ว่า ทราย กับ แป้น ส่วนอีกตัวหนึ่งที่ตายแล้วเช่นกันที่เขารับเอาไป เขาไปตั้งชื่อเองและไม่ได้บอกว่าชื่ออะไร

ดุ๋งดิ๋ง ไอ้ส้ม และบู๋บี๋ อยู่ด้วยกันได้

ดุ๋งดิ๋ง ไอ้ส้ม และบู๋บี๋ อยู่ด้วยกันได้

ส่วนดุ๋งดิ๋งก็กลายเป็นแมวจร ไม่ยอมเข้าบ้าน ในตอนแรก ๆ ดุ๋งดิ๋งก็เข้ากันไม่ได้กับบู๋บี๋วัยเด็ก เราก็เป็นห่วงว่าบู๋บี๋จะโดนกัดเวลาเราไปทำงาน แต่พอนานวันเข้า วันหนึ่งแอบไปเห็นว่า บู๋บี๋กำลังเล่นอยู่กับดุ๋งดิ๋งข้างนอกรั้วบ้านนั้น เฝ้าแอบดูอยู่นานสองนาน เป็นเรื่องที่น่าประหลาดใจอย่างยิ่ง นั่นหมายความว่า ดุ๋งดิ๋งไม่ได้เกลียดหรือกลัวบู๋บี๋ หรือในทางกลับกัน เพียงแต่มันคงติดภาพที่โดนสามสีแม่มันไล่ตบ เลยไม่กล้าเข้ามา และในขณะเดียวกันนั้น ไอ้ส้มแสนดีก็ช่วยดูแลบู๋บี๋ ราวกับเป็นพ่อของมันเองเลย

ยังจำแม่ส้มของดุ๋งดิ๋งได้ไหม แม่ส้มมันไม่ได้มีลูกครอกเดียวที่นี่ มันเคยไปออกลูกไว้ที่อื่นด้วย ซึ่งก็คือบ้านอีก 2 หลังถัดไปซึ่งเลี้ยงแมวเหมือนกัน แต่ไม่ค่อยดูแล เลี้ยงตามมีตามเกิด ปัจจุบันนี้แม่ส้มไม่อยู่ในโลกแล้ว เหลือแต่ทายาทของมันทั้งที่บ้านเรา (ดุ๋งดิ๋ง) และที่บ้านเขา แมวจากบ้านเขาที่มาเยี่ยมเยียนบ้านเราก็มีที่ตัวลายส้มอีก! แต่เป็นตัวเมีย อายุไล่ ๆ กันกับบู๋บี๋ เรียกมันว่าส้มเช้ง

บู๋บี๋ กับส้มเช้ง

บู๋บี๋ กับส้มเช้ง

ส้มเช้งชอบมาที่บ้านบ่อย ๆ เราก็ให้อาหารเผื่อแผ่ไว้ บู๋บี๋ที่อายุครบ 1 ขวบก็เริ่มสนิทสนมนางนี่ แต่ยังไม่สามารถขยายพันธุ์ได้ ต่อมาเราก็พบว่านางส้มเช้งท้องโตขึ้นเรื่อย ๆ คิดได้อย่างเดียวคือมันตั้งท้อง คงจะท้องกับตัวอื่นข้างนอกนั่น เราก็ให้อาหารตามปกติ รอดูว่ามันจะออกเป็นสีอะไร

เมื่อ 2 สัปดาห์ก่อนเป็นวันที่ฝนตก ตอนนั้นไม่เห็นมัน คิดว่ามันกลับไปอยู่บ้านเดิม วันถัดมามันก็ปรากฏตัว และเห็นว่าท้องมันแฟบ จึงได้รู้ว่ามันออกลูกเรียบร้อยแล้ว เราเดินหาในบริเวณบ้านทุกซอกทุกมุมก็ไม่พบลูกแมว ไม่ได้ยินแม้แต่เสียง คิดว่ามันคงไปออกลูกนอกบ้านในบริเวณที่เราไปไม่ถึง แม่ส้มเช้งก็กลับมากินอาหารที่บ้านเหมือนปกติ เสร็จแล้วออกไปให้นมลูกข้างนอก และ 3 วันต่อมาซึ่งเป็นวันหยุด มันก็คาบลูกมาทีละตัวเข้าบ้าน! มี 3 ตัวเป็นสีส้มทั้งหมดแต่คนละลาย ตัวผู้ 2 ตัว ตัวเมีย 1 ตัว มี 2 ตัวที่ลายคล้าย ๆ อเมริกันชอร์ตแฮร์ (ลายวนใหญ่ ๆ) แสดงว่าตัวพ่อของมันมีเชื้ออเมริกันชอร์ตแฮร์ จึงได้รู้ว่าตัวพ่อน่าจะเป็นส้มมาเฟีย ก็ต้องรับเลี้ยงไว้ก่อนด้วยภาระจำยอม

บู๋บี๋พอเห็นลูกแมวก็นั่งเฝ้านั่งมอง แน่นอนว่ามันไม่เคยเห็นลูกแมวมาก่อน แต่มันก็เข้ากันได้ ไม่ทำร้ายลูกแมว แม่ส้มเช้งก็ไม่หวง พออยู่นาน ๆ ไป รู้สึกว่าบู๋บี๋ก็ทำตัวเป็นพี่เลี้ยงเด็กได้เหมือนกัน เช่นเดียวกับที่มันได้รับการดูแลมาจากไอ้ส้ม

เวลาที่เขียนนี้เหล่าลูกแมวส้มก็โตอายุ 2 สัปดาห์ กำลังนอนกลิ้งนอนเกลือกบนพรม คิดไว้ว่าเดือนครึ่งถึงสองเดือนก็จะประกาศหาบ้านให้พวกมัน

ส้มเช้ง กับ ลูก ๆ ทั้งสาม

ส้มเช้ง กับ ลูก ๆ ทั้งสาม

Leave a Comment

Filed under บันทึกทั่วไป

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *